زمین لرزه یکی از حوادثی است که با تاریخ تبریز گره خورده است. این شهر در زمانهای مختلف از این بلای طبیعی گزند های فراوانی دیده است. بارها تبریز بر اثر این بلای طبیعی، ویران و دوباره از نو ساخته شده است. متاسفانه از این لرزه های تاریخی و دلایل علمی ویرانی ها، جز آگاهی های اندک، چیزی در اختیار عموم مردم قرار نگرفته است.
آخرین زلزله ویرانگر تبریز در سال 1780 میلادی و به عبارت دیگر 243 سال قبل اتفاق افتاده است که برآوردهای موجود حاکی از آن است که بزرگای آن 7.7 ریشتر بوده است.
اگر تبریز را از طریق مهران رود (میدان چایی) به دو بخش جنوبی و شمالی تقسیم کنیم، مشاهدات و بررسی ها نشان می دهد، آثار باستانی و تاریخی شهر تبریز در قسمت جنوبی رودخانه فوق الذکر سالم تر باقی مانده اند. به نظر می رسد باقی ماندن آثاری چون ارک در بخش جنوبی و عدم سالم ماندن آثاری چون ربع رشیدی در بخش شمالی را می توان به نزدیکی و دوری از گسل تبریز نسبت داد. درواقع هر چه از گسل دورتر می شویم آثار تاریخی سالم تر باقی مانده است.
بروز زمین لرزه در تبریز اجتناب ناپذیر است، بنابراین ضمن آمادگی برای این امر بایستی در خصوص نحوه ساخت و سازها و توسعه شهری تجدید نظر گردد. با توجه به واقع شدن گسل در شمال تبریز و عمق کم زمین لرزه های منطقه، سازه های شهری علی الخصوص سازه های واقع در شمال تبریز خسارات بیشتری از پیش بینی های معمول خواهند داشت. عدم بروز زمین لرزه های متوسط در شهر تبریز باعث شده است، ساخت و ساز در مناطق شمالی و حریم گسل تبریز از رونق بیشتری نسبت به سایر مناطق برخوردار باشد.
شهرک های باغمیشه، رشدیه، مرزداران، ارم و مناطق حاشیه نشین شمال تبریز به شدت در معرض خطر زمین لرزه قرار دارند. مع الاسف روند رو به رشد شهرک سازی در مناطق حریم گسل تبریز ادامه دارد.
